Strontvlieg

Spring naar reacties

Mijn zoon verafschuwt de ochtend en naarmate de Gentse Feesten vorderen breidt zijn aversie zich zelfs uit tot een stuk na de noen.
Wij zitten reeds aan het dessert wanneer de heer des huizes aan de dis verschijnt. We eten op het terras want het is mooi weer. Hij verwijdert het aluminiumfolie van zijn bord. Een opgeschrikte vlieg kiest het hazenpad.

Ze had geen schoon geweten, had duidelijk wat uitgevreten.
Op de salade vinden we een pakje witte staafvormige eitjes.
De rijst deelt hetzelfde lot.
De appetijt is weg. Het middagmaal belandt in de vuilbak.
Ten zijnen behoeve had ik een gigantische portie varkenshaasje in huis gehaald en de overschot in de koelkast geplaatst. Zo kan hij toch nog iets recupereren.

Maar hij die spinnen en ander klein grut buitenzet, en alzo hun leven spaart, heeft de oorlog aan de vliegen verklaard.
En ikzelf bekijk ze met andere ogen. Eerstens omdat ik geen facetten heb waarmee ik tegelijkertijd in alle richtingen kan zien, en tweedes om de zwangere van de maagdelijke te proberen onderscheiden. Hoe kan zo’n klein vliegenlijf zo’n massa eitjes produceren? Wanneer ze hier rondtrippelen, over meubilair, muren en plafond, lijken ze weinig op voortplanting gericht. Ik mag er niet aan denken waar ze nog hun poten aan bezoedelen, hun voorkeur voor mesthopen kennende.

2 Reacties

Opgeslagen onder Leven