Hier volgt een onpartijdig ooggetuigeverslag van mijn allerliefste dochter, over een evenement waar het virtuele en het reële elkaar raakten. Dat het plezierig was, kan ik volmondig beamen!
Mijn mama ging gisteren mee naar mijn atletiekmeeting en ik naar haar blogmeeting, dat laatste een beetje tegen mijn zin, maar ja, aangezien ze, (jaja) de allerliefste moeder van de hele wereld is, wilde ik dat wel doen. Toen we eindelijk in Keerbergen aankwamen en ik met tegenzin uit de auto stapte, zei ik nog tegen mama dat ze het hier niet te lang mocht rekken.
Tot mijn grote verbazing sloeg mijn gedacht al snel om toen ik alle mensen begroette die zich allemaal rond de tafel bevonden. Ze zagen me er allemaal heel vriendelijk en sympathiek uit, dus waarom zou ik er dan maar niet het beste van maken? Eerst en vooral was de gastvrouw erg hartelijk en bovendien had ze een erg mooie tuin! Ze heeft ook een heel mooie dochter, maar toch zou je niet zeggen dat ze groter was dan ik!
Ik heb erg moeten lachen toen Heidi de i-phone mocht aanraken! En er dan ook meteen foto’s mee trok. Enzo vertelde over de belachelijke stretchoefeningen die zij hem na het lopen voordeed, en die hij braaf nadeed. Ze had hem helaas gefopt.
Op een zeker moment dacht ik mijn lievelingsparfum te ruiken. Ik was er honderd procent zeker van. Maar het bleek niet te kloppen toen mama het iemand vroeg.
Pixel, de zwarte kat met wit op het snoetje, vond ik ook een schatje.
Maar wat gingen we daar eigenlijk doen? Natuurlijk was het hun bedoeling om elkaar eens in het echt te zien, maar de voornaamste reden voor mij was dat er eten aanwezig ging zijn. Ik had mezelf al een grote taart voorgesteld, maar durfde daar natuurlijk niet op te hopen.
Allé bon, iedereen had zijn best gedaan iets lekkers klaar te maken. Ik heb heel erg veel genoten van alle verschillende gerechten waar ik anders nooit de gelegenheid toe zou hebben gehad die ooit te proeven.
Er was enkel één ding dat ontbrak en dat de hele dag nog leuker kon maken. U raadt het, of niet, maar dat was de taart. Toen ik toevallig afgeleid was, hoorde ik het woord tààrt vallen. Ik vond het nodig het woord nog duidelijker en nog luider te herhalen. Zodat mama het tenminste hoorde 
!
De taart was alleszins heerlijk, indien u het niet gemerkt heeft, ik speelde naar schatting een halve taart naar binnen. Kwestie dat u het weet, het was niet de kat die het deed!
Voor mij was de avond geslaagd, grotendeels te danken aan het fantastische gezelschap dat ik die avond heb mogen ontmoeten.
Ik dank u allemaal.
14 Reacties
augustus 25, 2008 at 01:58
Ok, ik ben de pijlen gevolgd en hier aanbeland. Komt me hier heel bekend voor, net of ik hier al eens een keertje eerder was. Leuk verslagje van je dochter anders, Maar foei meisje, een halve taart opeten en het dan op de kat steken! Pas maar op voor de wraak van de katten, dat zal niet van de poes zijn. Maar waar je me nu echt nieuwsgierig naar hebt gemaakt, is welke je favoriete parfum is.
Lieve, als je mijn handje nodig hebt om de weg terug te vinden, roep me dan maar hoor. En als je ons Affodilleke tegenkomt, doe haar dan de lieve groetjes van me. Jij ook lieve groetjes daar in de vreemde.
augustus 25, 2008 at 12:31
Ik heb zo te lezen wat gemist! Of maag en darmen daarmee akkoord gaan, weet ik niet zeker. Toch proberen volgende keer “mee” te zijn.
En Muske: ik heb de groetjes al te pakken!
augustus 25, 2008 at 13:40
Wat fijn, J. dat jij zo gek bent op taart! Aan je figuurtje is het anders niet te merken. Zo mooi en slank, dus jij mag wel af en toe eens zondigen met een halve taart.
augustus 25, 2008 at 18:13
Ik heb dus wat gemist
omdat ik het niet wist
maar had ik het geweten
ik had leter megegeten
augustus 25, 2008 at 21:48
Wanneer je nog eens naar afzakt naar onze streek krijg je van mij niet een halve maar een hele taart. Dus op tijd laten weten hee!
augustus 26, 2008 at 17:35
Nu heb ik eindelijk de hele geschiedenis van Zabrila en Konstantijn eens gelezen. Groetjes.
augustus 26, 2008 at 19:00
Een heel mooi verslagje van een heel mooi en lief meisje.
Die lach van moeder en dochter is aanstekelijk.
Sorry van de late taart, ik liep hier rond als een kieken zonder kop en vergat de taarten, die de lieve bloggers meebrachten, op tafel te zetten.
Gelukkig nog net op tijd opdat jij er kon van genieten.
En ja, mijn dochter is 1,82cm maar de taarten konden haar niet verleiden om met ons even mee te feesten.
Welkom bij wordpress, Zabrila. Je nieuwe stek ziet er perfect uit.
augustus 26, 2008 at 22:02
En daar stond ik dus, me af te vragen waar die taart ineens naartoe was. Maar och, de andere was ook lekker.
Fijn dat je erbij was! En uw moederke ook.
augustus 27, 2008 at 01:35
Jaja, ik heb je gadegeslagen en ik zag je het ene stuk taart na het andere binnenspelen. Het smaakte je enorm, dat zág je. Groot gelijk!
Heel tof overigens, dat je zelf ook een verslagje uitbrengt van je ervaring tussen bloggende mensen.
@Zabrila
Leuk je ontmoet te hebben!
en Welcome to WordPress, uiteraard.
augustus 27, 2008 at 02:22
Eerst atletiek en daarna taart. Tia en Kim doen dat ook zo
Een fijne atlete, in de twee betekenissen! Als zeldzame Typepad user tussen al die WordPressers op de blogmeeting wens ik je alvast veel toekomstig blogplezier!
augustus 27, 2008 at 14:10
En wij hebben als bewijs daar nog een foto van… van de taartendief… hihi
augustus 27, 2008 at 18:37
Taart? Was er taart dan?
Ik vond het tof dat je erbij was, dochter van Zabrila. Bovendien ben je een plaatje van jewelste.
@ Zabrila
De volgende keer moeten wij zeker eens meer praten. Je zat véél te ver (al is dat natuurlijk relatief, maar ik was een klein beetje heel erg veel vastgevroren aan mijn stoel. Die dag was ik om god weet welke reden bijzonder kouwelijk).
augustus 28, 2008 at 01:09
@ Huismusje:
De kat de schuld geven, deed ze nu net niet. Het lievelingsparfum is vandaag tot haar gekomen, ze is nl jarig… Escada Moon Sparkle
@ Affodil:
Doen! Volgende keer…
@ Zeezicht:
Dat slanke lijntje is anders ook niet tegen taart bestand!
@ Baron Ernst:
Haben Sie es nicht gewusst? Schade!
@ Camille:
Zaterdag 6 september zijn we in Izegem, maar da’s te ver van jouw taart zeker?
@ Ludovikus:
Dan ken je me nu van binnen en van buiten. Allé, een beetje toch…
@ Chelone:
Je deed dat voortreffelijk. Dat onthoofd kieken heb ik niet gezien, hoor!
@ Zapnimf:
Tttt, jij had alleen oog voor de chocom-oose/ousse, om te zien wie hem bliefde en wie niet…
@ Margo:
Ze was echt enthousiast, die dochter van mij en vroeg wanneer de volgende eraan kwam…
@ Daniel:
Merciekes!
@ Heidi:
Heb je geen foto’s van die stretchoefeningen?
@ Menck:
‘t Was zo plezant naast Heidi, dat ook ik aan mijn stoel geplakt bleef. Volgende keer zal ik aan Uw lippen hangen, beloofd!
augustus 28, 2008 at 11:53
Ook ik heb je aanwijzing gevolgd en ben hier terecht gekomen.
En dan wil ik je maar meteen feliciteren met de verjaardag van je dochter en schrijftalent heeft ze en ook ‘gezonde’ lekkere trek zo te lezen.